John Keats | Korte biografie

Korte Biografie over John Keats

John Keats was een Engelse dichter uit het tijdperk van de Romantiek. In dit tijdperk werden ervaringen als uitgangspunt genomen. Samen met Lord Byron en Percy Byssche Shelly was hij een van de sleutelfiguren van de tweede generatie van de romantische beweging. 

John Keats werd op 31 oktober 1795 in Moorgate, Londen geboren. Zijn vader Thomas Keats werkte eerst als stalmeester en later als manager. Zijn moeder Frances Jennings Keats was van een rijke familie en was een zeer intelligente vrouw. John was de oudste van vier levende kinderen. Hij had twee broertjes, George (1797-1841) en Thomas (1799-1818) en een zusje Frances Mary ‘Fanny’ (1803-1889). 

In april 1804 overleed Keats vader aan een schedelbasisfractuur na een val van zijn paard toen hij terugreed na zijn kinderen op school te hebben bezocht. Zijn moeder hertrouwde en de kinderen gingen bij de oma van moederskant wonen. 

Frances, die door haar tweede man in de steek werd gelaten en in armoede leefde, overleed in 1810. De oma benoemde twee kooplieden, Richard Abby en John Rowland Sandell, als voogden. Abbey, een welvarende theemakelaar, nam deze verantwoordelijkheid grotendeels op zich terwijl Sandall slecht een ondergeschikte rol speelde. 

Sinds 1803 ging Keats naar Clarke’s school in Enfield. Toen John 15 was, stuurde Abby hem in de leer bij een apotheker-chirurg en begon hij aan de studie geneeskunde in een Londens ziekenhuis. Hij onderbrak die hij in 1814. John ging werken als ‘dresser’, een junior chirurg, in de Guy’s en St. Thomas ziekenhuis. Een jaar later schreef hij zijn eerste volwassen gedicht, het sonnet: “On First Looking Into Chapman’s Homer”. 

Keats ontmoette Leigh Hunt, een invloedrijke redacteur van de Examer, die twee sonnetten van hem publiceerde en hem in de dichterswereld introduceerde. John wist met diens hulp zijn eerste dichtbundel, “Poems by John Keats”, in 1917 uit te geven. 

In 1818 bracht Keats zijn 4000 regels lange erotische, allegorische romance, “Endymion” uit. Twee invloedrijke kritische tijdschriften, de Quarterly Review en Blackwood’s Magazine, gaven een vernietigend oordeel over de gedichten. Hoewel Shelley, ook een hekel had aan “Endymion”, geloofde hij in Keats talent en schreef een lovende recensie, Deze werd echter nooit gepubliceerd. In 1818 bracht Keats nog twee gedichten uit: “When I have Fears that I may Cease to be” en “Isabella” 

In de zomer van 1818 keerde John terug naar huis om voor zijn broer Thomas te zorgen, die aan tuberculose leed. Zijn andere broer George was getrouwd en naar Amerika vertrokken. In de periode dat hij zijn broer verpleegde ontmoette hij Fanny Brawne, waar hij verliefd op werd. In oktober 1819, een jaar na het overlijden van zijn broer, verloofde hij zich met Fanny. Een vrouw waar hij smoorverliefd op was en aan wie hij honderden brieven schreef.

Tussen 1818 – 1819 schreef John meerdere gedichten. Hij werkte aan het gedicht “Hyperion” waarmee hij stopte na de dood van zijn broer. Echter eind 1819 pakte hij het gedicht weer op en herschreef het als “The Fall of Hyperion” wat pas in 1856 werd gepubliceerd. In 1820 publiceerde hij zijn beste gedichtenbundel: “Lamia, Isabella, The Eve of St. Agnes, and Other Poems”. De drie titelgedichten zijn rijk aan beelden. In het boek staan ook drie andere gedichten, die nu worden gezien als een van de beste Engelse gedichten: “Ode on a Grecian Urn”, “Ode on Melancholy” en Ode to a Nighingale”. Het boek ontving vele lovende kritieken en in augustus schreef Frances Jeffrey, de invloedrijke redacteur van de Edinburgh Review, een artikel waarin hij zowel het nieuwe boek “Endymion” prees. 

In 1819 schreef John Keats het gedicht “To Autumn” wat in 1820 voor het eerst werd gepubliceerd. Het gedicht bestond uit drie coupletten van elk elf regels. Het werk was een ode aan de herfst, waarin in het eerste deel wordt beschreven hoe het seizoen met zijn milde klimaat bijdraagt aan het rijp worden van een overvloedige oogst. Het tweede deel beschrijft de personen die genietend de oogst binnenhalen. En in het derde deel wordt ook gesproken over de volheid en vervolmaking van de herfst maar is er ook de aankondiging van de komende winter. 

Een donkere wolk was de ziekte in de familie Keats. Thomas, zijn broertje, was aan de gevolgen van tuberculose overleden en in 1820 kreeg Keats de eerste verschijnselen. Hij realiseerde zich dat zijn eigen dood snel zou volgen. Na twee longbloedingen ging Keats op advies van zijn dokter, samen met zijn goede vriend Joseph Severn naar Italië voor het warme klimaat. Fanny bleef achter en dit betekende het einde van hun relatie. 

Op 13 september 1820 vertrok de boot, maar de reis verliep alles behalve voorspoedig. Na een heftige storm volgde een uiterst kalme zee met weinig wind. De tocht duurde vele malen langer en toen ze eindelijk aanmeerden moesten ze nog 10 dagen in quarantaine aan boord blijven, door een uitbraak van Cholera. Keats bereikte Napels op 14 november en daardoor was kans op mooi weer niet meer aanwezig. De winter kwam eraan. Het leek erop dat Keats gezondheid verbeterde, echter dat was schijn. 

De arts zette John op een uithongeringsdieet met afschuwelijke maagpijnen als gevolg. Zijn hoestbuien waren vreselijk. Keats lijdensweg was zo erg dat hij aan de dokter vroeg hoelang zijn lijf nog doorging. Keats was woest dat de dokter en Joseph hem geen laudanum (opium) gaven, een pijnstillend en slaapverwekkend middel. 

Op 23 februari 1821 overleed Keats in de leeftijd van 25 jaar. Het schijnt dat hij tijdens het overlijden Joseph’s hand had omklemt. Het duurde een maand voordat in Londen bekend werd, dat John Keats was overleden. Fanny bleef 6 jaar in rouw. Ze trouwde 12 jaar na Keats dood en kreeg drie kinderen. Zijn zus Frances Mary trouwde in 1826, de dichter Valentin Maria LIanos y Guieterrez. 

Keats werd begraven in de Protestant Cementary in Rome. Op zijn grafsteen staat zijn eigen gekozen tekst: “Here lies One Whose Name was writ in Water”. 

We hebben een fraai maandelijks overzicht gemaakt van alle belangrijke dagen die te maken hebben met onze notitieboeken, pennen en overige schrijfwaren. De moeite waard om te bekijken.