Korte biografie over Florence Nightingale

Korte Biografie van Florence Nightingale

Florence Nightingale was een Britse verpleegkundige, statisticus en sociaal hervormer. 

Florence werd op 12 mei 1820 geboren in Florence (Italië) tijdens de huwelijksreis van haar ouders. Haar ouders waren getrouwd op 1 juni 1818, maar door ziektes en de geboorte van hun eerste dochter Frances (1819-1890) was deze reis uitgesteld. Haar vader William Edward Nightingale (1794-1874) was welgesteld doordat hij van een ongetrouwde oudoom van moederzijde, een groot vermogen had geërfd. William moest hiervoor wel diens ooms achternaam Nightingale aannemen, terwijl hij Shore heette. Haar moeder Frances (1789-1880) was gevoelig voor status en aanzien. Ze zag erop toe dat haar dochters een goede opvoeding genoten door diverse gouvernantes. In de leeftijd van 12 jaar werd de opleiding overgenomen door hun vader. Frances was erop gebrand dat haar dochters zich als Lady gedroegen en een goede huwelijkspartij zouden worden. 

Florence paste niet in dat ideaal beeld. Ze was actief en studeerde veel. Behalve talen wilde ze ook wiskunde leren. Uiteindelijk vonden haar ouders dit goed en leerde een huisvriend haar wiskunde. Ook deed ze aan vrijwilligerswerk voor een dorpsschooltje op het landgoed ‘Lea Hurst’. Hier kwam ze in aanraking met de armoede van de bewoners op het platteland en de ziektes die hiermee gepaard gingen. 

In 1837, toen Florence 17 jaar was, brak in haar huis de griepepidemie uit. Alleen Florence en de kokkin konden voor de zieken zorgen. Hierdoor kwam ze erachter dat dit haar roeping was. Ook zou Florence in dat jaar de stem van God hebben gehoord die zei dat ze zich moest wijden aan de verpleging. Florence studeerde alles wat te maken had met ziekten en gezondheid en bezocht diverse ziekenhuizen, ondanks dat haar ouders dat verboden. 

In 1847 mocht Florence met vrienden van haar ouders mee naar Rome en een paar jaar later naar Griekenland en Egypte. Op de terugreis verbleef ze drie maanden in het Diaconesse ziekenhuis in Duitsland. Hier zag ze de Duitse verpleegkundigen geïnspireerd werken. Uiteindelijk gaven Florence ouders toe aan de wens van hun dochter en werd ze hoofd van een klein ziekenhuis voor vrouwen uit de betere stand. Van haar vader kreeg ze een forse toelage voor haar onderhoud. 

In 1854 later brak de Krimoorlog uit. De berichten over de verschrikkelijke omstandigheden in de ziekenbarakken waar duizenden soldaten stierven, zorgden dat Florence iets wilde doen. De minister van oorlog Sidney Herbert ging graag op haar aanbod in om met 38 vrijwilligers naar Turkije te vertrekken. De barakken waar de gewonden lagen waren smerig en ziekten getijden goed. Florence zorgde er persoonlijk voor dat de riolering werd gemaakt. In Engeland werden goederen ingezameld en samen met 46 nieuwe verpleegkundigen naar de Krim gestuurd. 

De soldaten waardeerden Florence, die 20 uur per dag werkte. Ze noemde haar “The lady with the Lamp” omdat ze zich ook ’s nachts om hen bekommerde. 

In mei 1855 werd Florence ernstig ziek, maar ging na 12 dagen terug aan het werk. Na haar terugkeer uit de Krim in 1856 werd Florence een gedreven statistica, wat er goed afging door haar wiskunde lessen, die ze in haar jeugd had gevolgd. Ze bekeek alle rapporten die uit de Krim beschikbaar waren. Ze concludeerde dat gedurende haar eerste maanden in Turkije 16.000 soldaten in de barakken waren gestorven wat voorkomen had kunnen worden als ze sneller betere hygiënische maatregelen hadden ingevoerd. Deze ontluisterde conclusie velde Florence en van rustig uitzieken was geen sprake meer. Als een razende ging ze aan de slag, opgezweept door haar schuldgevoel, om de autoriteiten te bewegen betere maatregelen te nemen om mensenlevens te redden. 

In september 1856 ontmoette ze koningin Victoria en sprak over de verbeteringen die nodig waren in het militaire ziekenhuissysteem. Florence wilde geen dankbaarheid voor haar inzet in de Krim maar ze stond wel toe dat het Nightingale Fonds werd opgericht. Met dit geld richtte Florence in 1860 een school op. Een jaar eerder had ze een artikel gepubliceerd “Notes of Nursing” over rust, reinheid, regelmaat en frisse lucht. Deze leer werd op school uitgedragen. Door haar zwakke gezondheid, als gevolg van de ziekte in de Krim, werd Florence niet de directrice van de opleiding, maar gaf ze wel adviezen. Florence had chronische bruccelose, een bacteriologische infectie, met als symptomen, vermoeidheid, koorts, depressie en pijnen en was ze vaak aan bed gekluisterd. Ondanks haar eigen slechte gezondheid, verpleegde ze lange tijd haar dementerende moeder. 

Florence gaf advies bij het opzetten van de East Londen Nursing Society (1868), de Workhouse Nursing Association en de National Society for providing Trained Nurses for the Poor (1874) en de Queen’s Jubilee Nursing Institute (1890). Ook schreef ze vele brieven en publiceerde meer dan 200 artikelen, boeken en pamfletten. De laatste 14 jaar van haar leven, was ze aan bed gebonden. Toen ze blind werd, dicteerde ze haar brieven. 

Van een gezinsleven zoals haar vader en moeder Nightingale passend achtte, is nooit iets van terecht gekomen. Aan haar uiterlijk lag het niet. Met haar bevallige uiterlijk wist Florence, zelfs Elizabeth Gaskell, romancière, te beroeren. Aan kennissen schreef Gaskell: ‘Het dikke bruine haar van de, als een den zo slanke FN, is aan de korte kant, maar toch overvloedig. Ze heeft grijze ogen, die gewoonlijk ernstig staan en vaak worden neergeslagen, maar die als zij dat verkiezen kunnen veranderen in de grootste pretogen die ik ooit heb gezien. En een volmaakt gebit, dat aan haar glimlach een onvergelijkelijke charme verleent. Laat haar tot de lange witte ronde hals gekleed gaan in zwart zijde en doe haar een zwarte sjaal om – misschien dat jullie dan enigszins een idee krijgen van haar onovertroffen elegantie.’ Dit was de mening van een vrouw, maar ook het Victoriaanse manvolk was van Florence onder de indruk. Vooral de charmante Monckton Milness had het zwaar te pakken. Hij was welgesteld, bereisd en sprankelend van geest , iemand die altijd garant stond voor prettige gesprekken. Het was zijn vurige wens om met Florence te trouwen maar hoewel zij hem adoreerde, en de woede van haar ouders op haar hals haalde, wees ze hem in 1949 af. Haar argument was dat een huwelijk een actief leven haar in de weg stond. Bij leven was Florence al een legende en kreeg ze diverse eerbewijzen en onderscheidingen. In 1907 kreeg ze, als eerste vrouw in de geschiedenis, de Orde of Merit uitgereikt. 

Op 13 augustus 1910 overleed Florence in de leeftijd van 90 jaar en kreeg ze een bijna koninklijke begrafenis. Haar lichaam werd in een speciale trein overgebracht naar het kerkhof bij het St. Margaret Church in East Wellow, vlakbij Embley Park. 

Paperblanks heeft 2 notitieboeken opgedragen aan Florence Nightingale. 

We hebben een fraai maandelijks overzicht gemaakt van alle belangrijke dagen die te maken hebben met onze notitieboeken, pennen en overige schrijfwaren. De moeite waard om te bekijken.