Michelangelo | Korte Biografie

Korte Biografie over Michelangelo

Michelangelo di Lodovic Buonarroti Simoni, beter bekend als Michelangelo was een Italiaans kunstschilder, beeldhouwer, architect en dichter. Hij werd in zijn tijd beschouwd als de grootste kunstenaar en wordt nu gezien als de grootste artiest aller tijden. 

Michelangelo Buonarroti werd op 6 maart 1475 in Caprese, een klein Toscaanse stad, geboren. Michelangelo was in Italië een gebruikelijke naam en betekent: Michael de Engel. Hij was de tweede van vijf kinderen: 

  • Lionardo (1473) 
  • Michelangelo (1475) 
  • Buonarddoto (1477) 
  • Giovansimone (1479) 
  • Gismondo (1481) 

Michelangelo behoorde tot een oude, niet gefortuneerde familie die zich sinds het midden van de dertiende eeuw reeds in Florence had gevestigd. 

Zijn vader, Lodovico di Leonardo di Buonarroti Simoni, werkte (tijdelijk) als stadshoofd in Caprese. In 1476 keerde het gezin terug naar Florence. De jonge Michelangelo werd toevertrouwd aan een min, “een vrouw die een kind van een ander borstvoeding geeft”. Dit was de vrouw van een steenhouwer. Later zou Michelangelo zeggen: ‘Ik heb de liefde voor het beeldhouwen ingezogen met de moedermelk. 

Zijn moeder, Francesca di Neri, stierf toen Michelangelo 6 jaar oud was. Terwijl Lodovico zijn andere zonen opleidde voor de handel, wilde hij voor Michelangelo een intellectuele loopbaan. Hij stuurde hem naar de school van maestro Francesco d’Urbino voor onderwijs in de letterkunde. De jonge Michelangelo hield echter meer van tekenen en zwierf rond in de ateliers van kunstenaars. Na vergeefse pogingen hem voor de letterkunde te interesseren, besloot zijn vader hem, hoewel met tegenzin, als leerling te plaatsen in het atelier “La Bottega”. 

Zijn eerste leermeerster was Domenico Ghirlandaio, destijds een van de belangrijkste kunstenaars in Florence. Al snel verbeterde de jonge Michelangelo de werken van zijn leermeester en maakte schetsen waarvan Ghirlandaio moest bekennen dat ze beter waren dan de zijne. Toen zich de mogelijkheid voordeed om naar een andere leerschool te gaan, greep Michelangelo deze kans.

Lorenzo il Magnefico stelde zijn collectie klassieke sculpturen, in de tuin bij het S. Marco-Klooster open voor jonge kunstenaars, die er konden studeren onder leiding van de bejaarde Bertoldo di Giovanni. Lorenzo il Magnefico was een van de beroemdste leden van het geslacht de ‘Medici’ en heerste lange tijd over de republiek Florence tijdens de hoogtij dagen van de Italiaanse Renaissance. Hoewel Michelangelo enkel schilderles had genoten, vond hij de sculpturen prachtig en zij inspireerden hem om te gaan beeldhouwen. Al snel wist hij prachtige werkstukken te leveren. Lorenzo, een grote liefhebber van kunst, nam de jonge artiest in huis zodat hij zijn talenten verder kon ontwikkelen. 

Door Lorenzo kwam Michelangelo in contact met vooraanstaande geleerden en dichters zoals Marsilio Ficino en Angelo Poliziano. Een priester van een kerk gaf Michelangelo toestemming om daar de anatomie van lijken te bestuderen. Op deze manier verkreeg Michelangelo een gedegen kennis van de menselijke anatomie. In ruil daarvoor kreeg de kerk een door Michelangelo’s vervaardigd kruisbeeld. In deze periode maakte Michelangelo de “Madonna van de sterren” en “het Centaurs”. 

Na Lorenzo’s dood in 1492 werd het onrustig in Florence en ging Michelangelo naar Bolonga. Toen in 1501 een eind kwam aan de onlusten in Florence, keerde Michelangelo terug. In opdracht van de Florentijnse edelman Piero Soderini, eerste kanselier van de nieuwe republiek, werkte de kunstenaar vanaf 1501 aan het beeld “David”. Hiervoor beschikte hij over een groot marmer blok, waaraan 40 jaar ervoor de beeldhouwer Di Ducci een begin had gemaakt. Voor de inwoners van de bevrijde stad was “David”, een symbool van kracht en moed bij tegenslagen. De Florentijnse wet moest echter eerst worden veranderd om het ‘naakte’ beeld in het openbaar te kunnen plaatsen. 

In juni 1496 werd hij naar Rome, de eeuwige stad, gevraagd. Daar werkte hij 5 jaar voor de bankier Jacopo Galli, waarvoor hij de “Bacchus” maakt en werkt hij voor de Franse kardinaal Jean de Bilheres waarvoor hij de “Pieta” maakte. Toen zijn opdrachten klaar waren, keerde hij terug naar Florence, en werkte daar vier jaar aan verschillende opdrachten. 

In 1505 vroeg Paus Julius II, de inmiddels beroemd geworden kunstenaar, naar Rome. Tijdens dit verblijf werd Rome Michelangelo’s tweede vaderstad. Hier ontwikkelde hij zijn talenten tot hoge rijpheid. De Paus gaf hem zijn eerste opdracht, het ontwerpen van diens grafmonument, “De tragedia del Sepolcro”. 

In 1508 schoof de paus de plannen voor de bouw van zijn grafmonument op de lange baan en gaf hij Michelangelo de opdracht om het gewelf van de Sixtijnse Kapel te beschilderen. Michelangelo, beeldhouwer in hart en nieren, aanvaarde de opdracht met enige tegenzin. De paus kwam regelmatig naar de kapel en beklom de steigers om de schilderijen van dichtbij te bekijken. Op een dag reikte Michelangelo hem de hand om te helpen. De paus raakte gehecht aan Michelangelo en verleende hem allerlei eerbewijzen, dit tot grote jaloezie van andere kunstenaars. In vier jaar (1508-1512) schilderde Michelangelo dit briljante en beroemde meesterwerk. Nadat het gewelf in de Sixtijnse kapel was voltooid, werkte Michelangelo nog drie jaar aan het grafmonument van paus Julius II, die in 1513 stierf waarna de bouw stopte. “Mozes” was het enige afgewerkte beeld van het grafmonument, dat samen met de “Slaven” na de dood van Michelangelo in zijn atelier werd gevonden. 

In 1513 werd Leo X de opvolger van Julius II. Na de beëdiging stuurde de Paus Michelangelo naar Florence om voor de Parochiekerk van de Medici’s een nieuwe sacristie te bouwen. In de periode van 1513-1543 bouwde Michelangelo het grafmonument van Lorenzo de’ Medici, het grafmonument van Giulano de’ Medici en de Ricetto van de Biblioteca Laurenziana. 

In 1543 keerde Michelangelo terug naar Rome dat in 1527 was geteisterd door de Sacco di Roma: de Plundering van Rome door een ongedisciplineerd leger van 25.000 Duitse en Spaanse soldaten, die zich te buiten gingen aan verwoesting, plundering, ontering, verkrachting en moord. 

Paus Clemens gaf hem de opdracht om een “Laatste Oordeel” te schilderen op de Oostwand van de Sixtijnse kapel. In 1535 begon Michelangelo aan deze uitvoering en werkte hier 5 jaar aan. In deze periode ontwikkelde Michelangelo zich tot een genie. Zijn streven naar waarheid wilde hij in alle kunstvormen terug laten komen.

In 1546 vroeg Paus Paulus III aan Michelangelo om de werken van de nieuwe Sint-Pietersbasiliek over te nemen. Die waren in 1506 gestart door Bramante en daarna door verschillende bouwmeesters overgenomen, maar zonder resultaat. Ondanks zijn hoge leeftijd van 72 jaar en ziekte, accepteerde hij de opdracht, ter ere Gods en voor zijn zielsgeluk. Sinds het overlijden van zijn goede vriendin, de dichteres Vittoria Collona, bereidde de eenzame denker en artiest zich voor op zijn eigen dood. Schuldgevoelens bracht hem dichter bij de gestorven Christus, wat in meerdere tekeningen werd aangetoond, bijvoorbeeld in de tweede “Pieta”. 

Paus Julius III had in aanwezigheid van velen, aan de 80 jarige Michelangelo medegedeeld dat hij voornemens was het lichaam van de kunstenaar na de dood te laten balsemen en in de Sint Pieter te begraven, zodat zijn lijk zou voortbestaan zoals ook zijn werken. De ironie wilde echter dat Julius zelf al bijna 10 jaar in gebalsemde staat verkeerde voordat Michelangelo overleed en begraven werd in de S. Croce in Florence. 

Door de hoge leeftijd die Michelangelo bereikte, liet hij in tegenstelling tot veel van zijn tijdgenoten, een zeer grote hoeveelheid gevarieerd werk achter. Michelangelo’s kunstwerken brachten hem zoveel roem op tijdens zijn leven dat hij ook wel IL Divino Michelangelo werd genoemd, de goddelijke Michelangelo. 

Over zijn privé leven was minder bekend hoewel liefde belangrijk voor hem was. Zijn werken belichaamden dan ook zijn liefde voor de goddelijke schepping, de mannelijke schoonheid. Zijn grote liefde zou dan ook een man zijn geweest: Tommaso dei Cavalieri. Hij heeft vele romantische gedichten en sonetten aan zijn veel jongere aanbidder opgedragen. Verder had Michelangelo nog een speciale relatie met Vittoria Colonna waarmee hij veel briefcontact had. Michelangelo zou verschillende relaties met vrouwen zijn aangegaan om zijn homoseksualiteit te verbergen. Hij trouwde echter nooit en had geen kinderen. 

Op vrijdag 16 februari 1564, rond vijf uur ’s avonds overleed de grootste kunstenaar aller tijden. Zijn lichaam werd opgebaard in de kerk van de Heilige Apostelen in Rome maar werd in het geheim overgebracht naar Florence waar een plechtige uitvaartdienst plaatsvond in San Lorenzo. 

We hebben een fraai maandelijks overzicht gemaakt van alle belangrijke dagen die te maken hebben met onze notitieboeken, pennen en overige schrijfwaren. De moeite waard om te bekijken.